Enige tijd geleden ontdekte Annemarie ter Agter een viertal briefkaarten. Ze komen uit de nalatenschap van haar ouders. Annemarie gaf deze unieke brieven op 15 september 2025 aan Willem van Norel. Anna Schapira was speciaal bevriend met Jeanne ter Agter. Dat verklaart waarschijnlijk waarom de brieven zijn bewaard door de familie Ter Agter. De serie briefkaarten bevat:
– Een moeilijk leesbare briefkaart is verstuurd door Leontine Schapira aan haar zuster Anna in Elburg.
– Twee briefkaarten zijn vanuit Polen geschreven door de vader van Anna Schapira aan zijn dochter.
– De vierde briefkaart is van Anna zelf, geschreven vanuit Wenen en gericht aan haar pleegouders, de familie Förster in Elburg.
Briefkaart 1
Een (zeer moeilijk leesbare) briefkaart geschreven door Leontine-Schapira geadresseerd aan de familie Förster in Elburg, bestemd voor Anna Schapira. Leontine was een oudere zus van Anna. Ze schrijft haar brief vanuit Neulengbach, een dorp in de Oostenrijkse deelstaat Neder-Oostenrijk in het noordoosten van Oostenrijk. De brief is ongedateerd. Leontine schrijft dat ze heel blij is met de brief die Anna haar had gestuurd. Leontine verblijft [tijdens een vakantie] in een slot. Daar is een park en ook een zwembad, waar ze iedere dag kan zwemmen in haar badpak. Leontine meldt dat ze al lekker bruin is. Leontine is daar op advies van de dokter om tot rust te komen. Waarschijnlijk is deze kaart begin jaren dertig verstuurd. Het lijkt erop dat Leontine op dat moment nog niet was getrouwd.
Briefkaart 2
Een briefkaart met een korte tekst uit Brzezany (een dorp in Neder-Silezië, in het westelijk deel van Polen) geschreven door Antschel Schapira aan zijn dochter Anna Schapira. De brief is gedateerd op 27 maart 1934. Vader Antschel Schapira wenst zijn dochter Anna en de familie Förster veel geluk en fijne feestdagen. Hij feliciteert Anna ook met haar zus Stella, die op 28 maart jarig was. Zij is ernstig ziek. [Stella zou op 14 augustus 1936 sterven op de jonge leeftijd van 29 jaar].
Briefkaart 3
Een briefkaart met een korte tekst uit Brzezany, geschreven door Antschel Schapira aan zijn dochter Anna. De brief is gedateerd op 30 januari 1936. Vader Schapira schrijft dat hij blij is om Anna eindelijk haar bewijs van staatsburgerschap toe te kunnen sturen. Antschel Schapira meldt vervolgens dat hij Anna’s geboortebewijs nog niet had kunnen vinden. Antschel Schapira groet en kust zijn dochter Anna. Daarnaast groet hij de zeer geëerde familie Förster.
Briefkaart 4
De vierde briefkaart is geschreven door Anna Schapira en is gericht aan de familie Förster in Elburg, haar geliefde pleegouders. De briekaart is zeer waarschijnlijk in de zomer van 1937 verstuurd vanuit Wenen Daar logeerde Anna bij haar zuster Leontine (Lea), haar zwager Josef en haar nichtje Gerda (Gerty) wonen.Anna meldt dat het in Wenen zeer heet is. Ze was in het zwembad geweest met haar zus Leontine en met haar nichtje Gerty. Anna had kort daarvoor een briefkaart aan haar pleegouders in Elburg geschreven met de vraag of ze het goed zouden vinden dat ze er nog een extra week aan vast mocht knopen in verband met de uitvoering van een opera in Wenen. Anna meldt verder dat ze al twee keer in het Wiener Wald was geweest. Daar is het volgens haar prachtig.
Anna vraagt zich af of er nog nieuws te melden is in Elburg? Over haar nichtje Gerty schrijft Anna: ’t Is al een wilde bengel. Leontine is vreselijk dol op haar. ’t Is ook een lieve schat. En ze vervolgt: Het eten gaat al beter hoor. Ik ben maal gewend. Als u soms meneer of mevrouw Top ziet, wilt u dan wel zeggen of het goed is dat ik wat later kom? Ik heb een nieuw badpak gekocht. Even later schrijft Anna dat ze uit haar badpak was geknapt. En ze merkt op dat in Wenen de boel duurder is als in Holland, behalve de vruchten. Die zijn in Wenen goedkoper. Anna schrijft dat ze een kilo druiven had gekocht voor 30 cent.
En verder schrijft Anna: Hoe is ’t in de winkel en met jullie allemaal? Is Jeanne ter Agter al terug? Anna sluit de briefkaart af door zich speciaal te richten aan haar pleegouders, de familie Förster in Elburg. Vol trotst meldt ze: De kleine Gerty heeft haar tante erg lief. Den heelen tijd loopt zij haar na. Anna sluit af met een hartelijke groet, ook van haar zus Leontine en de familie.
